Broklino, NY — Laca pro la senĉesa enfluo de verkistoj, Broklino fine diris, "Sufiĉe."
Moratorio pri novaj aŭtoroj unuanime pasis la Urba Konsilio kaj ekvalidos fine de la monato.
"Ili estas ĉie!" plendis Edith Wharton. "Oni ne povas eliri el sia pordo sen stumbli pro unu. Ni devus konstrui muron. Kaj devigi ilin pagi por ĝi."
Ralf Halfcalf, posedanto de Cuppa Java konsentas.Ili estas ĉi tie la tutan tagon — per siaj tekokomputiloj — kaj ili aĉetas unu mizeran senkafeinan-magran-mokao-ĉapelon. Aro da avaruloj, se vi demandas min."
Kie iam Broklinanoj vidis riĉan diversecon sur siaj trotuaroj kaj en siaj kvartaloj, ili nun vidas enuigan monotonecon - senfinan paradon de mallarĝaj ĝinzoj, plejdĉemizoj kaj vintaĝaj Keds-ŝuoj.
Ne ĉiuj estas feliĉa pri la nova malpermeso. Kiam oni demandis al ŝi kiel ĝi povus persone influi ŝin, la broklina aŭtoro Irma Vepp sonis afliktita. "Do... jes. Estas kvazaŭ... vi, scias, kvazaŭ... tiel STRANGE??" — ŝia angoro dolore evidentiĝis en ŝia okulfrapa laŭtparolado.
Bella Ziplock, urbeta prezidanto, ŝajnis preskaŭ pardonpeta. "Vere, mi renkontis kelkajn el ili, kaj ili ŝajnas sufiĉe decaj. Sed estis multe da premo — ni simple ne povas akcepti pluajn el ili."
Ĉeria Belulino Korteks, speciala por City Examiner
kaj LitLovers.